11.07.1995
Voor vele mensen hier een gewone dag, niet bewust van de horror die zich 1.752 km verderop afspeelde. Een horror waar Nederland een groot aandeel in heeft gehad.
Op deze datum vond de genocide in Srebrenica plaats.
Ja, het is genocide, ook al willen vele dat woord niet benoemen. Het is genocide waar iedereen diens ogen voor heeft gesloten, of de andere kant op heeft gekeken. Dutchbat was een Nederlandse infanteriebataljon dat onder commando van de VN deel uitmaakte van de UNPROFOR vredesmacht. Zij waren in Srebrenica op een missie om mensen te beschermen, en in deze missie hebben zij gefaald met catastrofale gevolgen.
8.372 mensen zijn slachtoffer geworden (geregistreerd) van genocide. Dit is het aantal mensen die zijn overgeleverd aan het Bosnisch-Servische leger, zonder slag of stoot, op een zilveren dienblad overhandigd.
27 jaar later zijn vandaag excuses aangeboden door minister Ollongren, wat bijzonder is. Deze excuses dienen aangeboden te worden door premier Rutte. Hij heeft eerder wel excuses aangeboden aan de veteranen van Dutchbat.
Hoe is het mogelijk dat medeplichtigen van een genocide eerder excuses ontvangen dan de slachtoffers en nabestaanden hiervan? In de speech van minister Ollongren wordt aangegeven dat er maar 1 schuldige partij is voor de genocide, namelijk het Bosnisch-Servische leger. Dat wordt niet ontkent. Zij waren de daders, maar niet de enige schuldige in deze situatie.
Is medeplichtigheid niet ook een misdaad? En zo ja, wat voor gevolgen heeft medeplichtigheid voor Dutchbat? Het antwoord is geen gevolgen. Integendeel, zij hebben van de premier namelijk een ereteken voor verdiensten in brons gekregen. Dat is wat je in Nederland krijgt als je je hoofd omkeert voor genocide. Laten we niet vergeten dat de koloniale VN hier een grote rol in heeft gespeeld en ook verantwoordelijkheid zouden moeten nemen.
"In de raad zit ik achter een onzichtbare lijn, en van dichtbij begin ik te zien hoe de politiek daadwerkelijk werkt. Mijn positie achter die lijn is eigenlijk heel fijn, ik zie wat er gebeurt en wat er wordt gezegd, zonder enige vorm van gene.
De motie die is ingediend om van Srebrenica een stedelijke herdenking te maken zoals dodenherdenking en afschaffing van de slavernij is verworpen, want zoals een aantal rechtse partijen aangeven: 'dan moeten we van elke vervelende gebeurtenis een herdenking maken.“
Dajana Duka – Fractiemedewerker
De burgemeester zegt graag met de Bosnische gemeenschap in gesprek te gaan, om te kijken waar de behoeften liggen. In de landelijke politiek is in de afgelopen jaren Dutchbat te veel gecentraliseerd, terwijl de Bosnische gemeenschap centraal zou moeten staan. Dus Burgervader, als u het verschil wilt maken: zorg ervoor dat zij zich gezien en gehoord voelen. En als u achter die onzichtbare lijn kijkt, zal ik naar u zwaaien en kan ik zelfs een brug zijn.
Voor de nabestaande van Srebrenica en de Bosnische gemeenschap: wij zijn solidair met jullie, altijd.