De tragische moorden op twee jonge vrouwen, afgelopen week, zijn voorbeelden uit een langere lijst van femicide (vrouwenmoord) waardoor Rotterdam de afgelopen jaren is opgeschrikt. BIJ1 leeft mee met de familie en nabestaanden van de slachtoffers en roept op tot effectiever beleid, gericht op het tegengaan van alle vormen van gendergerelateerd geweld. De spiraal van geweld moet worden doorbroken.

Naar aanleiding van de actualiteit stellen we de volgende vragen:

  • Geven de meest recente gevallen van femicide aanleiding tot de inzet van nieuwe initiatieven en maatregelen aangaande gendergerelateerd geweld? Zo ja, om welke maatregelen en initiatieven gaat het? Zo nee, waarom niet?
  • Geven de meest recente gevallen van femicide aanleiding tot extra inzet van huidige initiatieven en maatregelen aangaande gendergerelateerd geweld? Zo ja, om welke maatregelen en initiatieven gaat het? En hoe wordt hier extra op ingezet? Zo nee, waarom niet?
  • Waren er in het geval van de recentste gevallen van femicide signalen van eerder geweld bekend bij politie, dan wel welzijnswerk? Zo ja, waarom is er niet tijdig ingegrepen? Zo nee, waarom niet?
  • Naar aanleiding van de moorden op drie jonge vrouwen in 2018, is de werkgroep ‘Stop geweld tegen vrouwen opgericht’. Deze werkgroep adviseert de gemeente bij de aanpak van gendergerelateerd geweld. Is deze werkgroep momenteel nog actief? Zo nee, waarom niet? Zo nee, zijn de verantwoordelijke wethouders bereid om de werkgroep opnieuw te installeren? Zo nee, wat zijn de daarvoor aangevoerde redenen?
  • Hebben de adviezen van de werkgroep geleid tot een integrale aanpak van gendergerelateerd geweld? Zo ja, wat zijn de hoofdlijnen van deze aanpak en hoeveel tijd beslaat de aanpak? Zo nee, waarom niet?

De adviezen van de werkgroep zijn in 2018 gepubliceerd in het manifest Stop geweld tegen vrouwen. In dit document ligt de nadruk sterk op het hoorbaar maken van de stem van slachtoffers, alsook op de veiligheid en opvang van slachtoffers. Met dit document verbinden wethouders, gemeentelijke politieke partijen en maatschappelijke organisaties zich aan commitments.

BIJ1 is benieuwd naar de vorderingen die zijn geboekt en stelt de volgende vragen:

  • Zijn de verantwoordelijke wethouders bereid om inzicht te geven in de geboekte vooruitgang aangaande aangiftebereidheid in geval van gendergerelateerd geweld? Zo ja, welke nieuwe initiatieven en maatregelen worden overwogen? Zo nee, waarom niet?
  • Zijn de verantwoordelijke wethouders bereid om inzicht te geven in de geboekte vooruitgang aangaande de mogelijkheden tot het doen van aangifte in geval van gendergerelateerd geweld? Zo ja, welke nieuwe initiatieven en maatregelen worden overwogen? Zo nee, waarom niet?
  • Zijn de verantwoordelijke wethouders bereid om inzicht te geven in de geboekte vooruitgang aangaande de sensitiviteit van politiemedewerkers bij het doen van aangifte in geval van gendergerelateerd geweld? Zo ja, welke nieuwe initiatieven en maatregelen worden overwogen? Zo nee, waarom niet?
  • Zijn de verantwoordelijke wethouders bereid om inzicht te geven in de geboekte vooruitgang aangaande de handelingsbereidheid van politiemedewerkers in geval van gendergerelateerd geweld? Zo ja, welke nieuwe initiatieven en maatregelen worden overwogen? Zo nee, waarom niet?
  • Zijn de verantwoordelijke wethouders bereid om inzicht te geven in de geboekte vooruitgang aangaande de mogelijkheden tot veilige opvang van slachtoffers in geval van gendergerelateerd geweld? Zo ja, welke nieuwe initiatieven en maatregelen worden overwogen? Zo nee, waarom niet?

Hoewel de focus op de ervaring en veiligheid van slachtoffers van gendergerelateerd geweld erg te prijzen valt, mist BIJ1 een intersectionele benadering in het advies waarop de gemeente haar beleid aangaande gendergerelateerd geweld baseert.

Mensen van kleur doen minder snel aangifte of melding, maar zijn vaker slachtoffer van gender based violence. Mensen van kleur worden ook minder serieus genomen, mochten ze aangifte doen. Ook voor vluchtelingen en mensen zonder verblijfsdocumenten is het moeilijk om aangifte te doen, uit angst voor deportatie. BIJ1 stelt de volgende vragen:

  • Zijn de verantwoordelijke wethouders op de hoogte van het feit dat zwarte vrouwen en vrouwen van kleur onevenredig vaak slachtoffer zijn van gendergerelateerd geweld? Zo ja, tot welk beleid heeft deze kennis geleid? Zo nee, waarom ontbreekt deze kennis?
  • Zijn de verantwoordelijke wethouders op de hoogte van het feit dat de aangiftebereidheid onder zwarte vrouwen en vrouwen van kleur onevenredig laag is in geval van gendergerelateerd geweld? Zo ja, tot welk beleid heeft deze kennis geleid? Zo nee, waarom ontbreekt deze kennis?
  • Zijn de verantwoordelijke wethouders bereid om inzicht te geven in de geboekte vooruitgang aangaande de aanpak van racisme en discriminatie van politiemedewerkers in geval van gendergerelateerd geweld? Zo ja, welke nieuwe initiatieven en maatregelen worden overwogen? Zo nee, waarom niet?
  • Zijn de verantwoordelijke wethouders op de hoogte van het feit dat de aangiftebereidheid onder vluchtelingen en ongedocumenteerde mensen onevenredig laag is in geval gendergerelateerd geweld? Zo ja, tot welk beleid heeft deze kennis geleid? Zo nee, waarom ontbreekt deze kennis?

Verder mist BIJ1 aandacht voor de veiligheid van trans en queer vrouwen en non-binaire personen. Hiertoe stellen we de volgende vragen:

  • Zijn de verantwoordelijke wethouders op de hoogte van het feit dat trans en queer vrouwen evenals non-binaire personen onevenredig vaak slachtoffer zijn van gendergerelateerd geweld? Zo ja, tot welk beleid heeft deze kennis geleid? Zo nee, waarom ontbreekt deze kennis?
  • Zijn de verantwoordelijke wethouders bereid om extra te investeren in de veiligheid van trans en queer vrouwen evenals van non-binaire personen? Zo ja, welke initiatieven en maatregelen worden overwogen? Zo nee, waarom niet?

Ook mist BIJ1 structureel aandacht voor belangrijke initiatieven en maatregelen aangaande de oorzaken van gendergerelateerd geweld. Hiertoe stellen we de volgende vragen:

  • Zijn de verantwoordelijke wethouders bereid om uit te leggen waarom de oorzakelijke rol van mannelijke daders aangaande gendergerelateerd geweld in het huidige beleid onderbelicht blijft? Zo ja, wat zijn hiertoe de beweegredenen? Zo nee, waarom niet?
  • Zijn de verantwoordelijke wethouders bereid om extra te investeren in het tegengaan van structurele oorzaken van gendergerelateerd geweld, zoals stereotyperende opvattingen over genderexpressie en man/vrouw verhoudingen? Zo ja, welke initiatieven en maatregelen worden overwogen? Zo nee, waarom niet?
  • Zijn de verantwoordelijke wethouders bereid om extra te investeren in het tegengaan van structurele oorzaken van gendergerelateerd geweld, zoals stereotyperende opvattingen over genderexpressie en man/vrouw verhoudingen, binnen de gelederen van de Rotterdamse Politie? Zo ja, welke initiatieven en maatregelen worden overwogen? Zo nee, waarom niet?