Eén ding wordt duidelijk bij het lezen van het nieuwe coalitieakkoord: de bestaanszekerheid van de Rotterdammer wordt vooral nóg verder afgebroken.
We hadden op meer gehoopt van PRO, die de afgelopen vier jaar oppositie voerde tegen de bestaande bestuurscultuur. Hun keuze om met de VVD te regeren en om een nog veel witter college te presenteren dan we hiervoor hadden, belooft al weinig goeds voor de komende vier jaar. En dat met ook nog eens 10 wethouders: meer dan in elke andere stad. Terwijl er weinig wordt gedaan om het leven van Rotterdammers betaalbaar te maken, weet dit college wél 10 peperdure wethouders aan te stellen die straks zullen gaan behoren tot de groep best betaalde mensen in de gemeente Rotterdam. Hoe leg je dat uit aan de Rotterdammers die nauwelijks kunnen rondkomen en zichzelf niet eens kunnen herkennen in het college dat hen zou moeten vertegenwoordigen?
Voor een akkoord dat zegt de stad vooruit te helpen, doet het opvallend weinig aan de bestaanszekerheidcrisis waar zoveel Rotterdammers dagelijks mee worstelen.
De verkiezingsbelofte van PRO van meer betaalbare woningen blijkt een grote leugen te zijn geweest. Terwijl duizenden Rotterdammers wanhopig naar een betaalbare woning zoeken, kiest dit college voor 30% sociale huur: een percentage dat lang niet genoeg is om elke Rotterdammer te voorzien van een betaalbare woning. De rest van de nieuwe woningen in de stad zullen gebouwd worden in het top- en middensegment, terwijl het middensegment voor veel Rotterdammers allang niet meer betaalbaar is. Vooral op Zuid is de behoefte aan sociale woningen groot. Maar als we lezen hoe het college van plan is om te blijven samenwerken met Nationaal Programma Rotterdam Zuid (NPRZ), zonder daarbij te vermelden in welk segment ze gaan bouwen, maken we daaruit op dat de gentrificatie van Zuid dus gewoon vrolijk doorgaat. In een tijd waarin mensen steeds moeilijker kunnen rondkomen, is het onverdedigbaar dat dit college niet bereid is om er tenminste voor te zorgen dat elke Rotterdammer een betaalbaar dak boven hun hoofd heeft. Ook op het gebied van openbaar vervoer zien we dat bestaanszekerheid totaal geen prioriteit krijgt van dit nieuwe college. Betaald parkeren wordt uitgebreid naar vrijwel de hele stad en de tarieven worden duurder, terwijl er niets wordt gedaan om het openbaar vervoer betaalbaar en toegankelijk te maken. Sterker nog, het gratis OV voor AOW-gerechtigden wordt afgeschaft. Opnieuw kiest dit college ervoor om de rekening van de bezuinigingen neer te leggen bij de meest kwetsbare Rotterdammers.
Maar er is ook een lichtpunt. Dat waar wij zo lang voor hebben gestreden vanuit de oppositie is opgenomen in het coalitieakkoord: het college wil niet meer meewerken aan de doorvoer van goederen die bijdragen aan mensenrechtenschendingen. Wij zijn blij om te zien dat oppositie voeren werkt, maar vooral ook dat de onvermoeibare inzet van activisten een eerste zet in de goede richting heeft opgeleverd.
Als we verder lezen in de plannen voor de haven worden we echter minder enthousiast om te zien dat klimaatrechtvaardigheid compleet ontbreekt. In de plannen voor de haven mist er de erkenning dat de huidige haven draait op een systeem van mondiale ongelijkheid, grondstoffenroof en vervuiling. De haven wordt verder uitgebreid, met zelfs de mogelijke komst van een AI-fabriek, waarmee verduurzaming volledig ondergeschikt wordt gemaakt aan economische groei. Ook een concrete ambitie voor het fossielvrij maken van onze haven blijft uit.
Op het gebied van klimaat lijkt PRO op wel meer manieren te buigen voor de belangen van de VVD. Hoewel PRO nadrukkelijk campagne heeft gevoerd met het idee om Rotterdam The Hague Airport op termijn te sluiten en de vrijgekomen ruimte te gebruiken voor woningbouw, natuur en een gezondere leefomgeving, zien we daar in het akkoord niets meer van terug. Ook het natuurgebied in De Esch moet toch gaan wijken voor een stadsbrug.
Terwijl de rijkste Rotterdammers niets hoeven in te leveren, moet de rest van de stad opdraaien voor de kosten van de op winstgedreven en klimaatvervuilende plannen van dit college.
De beoogde ‘Gezant Diversiteit en Inclusie’ waarover we lezen in het coalitieakkoord is dan ook een grote schijnvertoning. Het laat het doen lijken alsof er vooruitgang wordt geboekt, terwijl de werkelijke systemen van onderdrukking onaangetast blijven. Dit wordt pijnlijk duidelijk wanneer we in het akkoord lezen dat het college kiest voor meer blauw op straat en een proef waarbij boa’s een wapenstok krijgen. De negatieve ervaringen van Rotterdammers van kleur en het structurele probleem van racisme, discriminatie, vrouwenhaat en machtsmisbruik binnen de politie heeft dit college blijkbaar lak aan.
Diversiteit blijft wat BIJ1 betreft dan ook leeg als het niet gepaard gaat met beleid dat ook daadwerkelijk opkomt voor de meeste gemarginaliseerde groepen in Rotterdam. Want zolang er mensen op straat slapen in onze stad, Zwarte Rotterdammers en Rotterdammers van kleur etnisch geprofileerd worden door de politie, moslims zich niet veilig voelen in hun moskeeën en ongedocumenteerde Rotterdammers in de kou worden gelaten, is het idee van diversiteit en inclusie niets meer dan een lege huls. Hoe kunnen we erop vertrouwen dat het nieuwe college écht zal opkomen voor de veiligheid van alle Rotterdammers, wanneer zij zelf niet eens beschikken over de ervaringsdeskundigheid van Zwarte Rotterdammers en Rotterdammers van kleur?
Rotterdam verdient een college dat niet alleen op haar lijkt, maar ook daadwerkelijk door het vuur gaat voor de mensen in onze stad. In een tijd waarin de bestaanszekerheidcrisis steeds meer mensen raakt en fascisme zich in een rap tempo uitbreidt, verdient Rotterdam simpelweg meer dan de broodkruimels van dit nieuwe college. De Rotterdammer die dakloos is, niet kan rondkomen, migrant, van kleur, trans of ongedocumenteerd is, verdient simpelweg meer.
Als Rotterdam BIJ1 zien we het vooral als onze taak om de stemmen te versterken van de Rotterdammers die zich al langer inzetten voor rechtvaardigheid en gelijkwaardigheid: van de huurders die zich verzetten tegen malafide huisjesmelkers tot aan activisten die de haven blokkeren. Wij zullen ons de komende vier jaar samen met hen, in de raad en daarbuiten, blijven inzetten voor een stad die er voor alle Rotterdammers is.